INCI to międzynarodowy system nazw składników kosmetycznych. Dzięki niemu ten sam składnik można rozpoznać na etykietach różnych marek i produktów. Potocznie „INCI kosmetyku” oznacza cały wykaz jego składników, choć sam skrót nazywa system nazewnictwa. Lista pomaga ustalić, co zawiera produkt. Nie jest jednak oceną jego jakości ani gotowym przepisem na przewidzenie działania.
Nazwy INCI porządkuje International Nomenclature Committee, a publikuje Personal Care Products Council. Wspólne nazewnictwo ułatwia identyfikowanie substancji konsumentom, producentom i specjalistom. Ma też znaczenie podczas szukania składnika związanego z rozpoznaną alergią. Samo nadanie nazwy nie oznacza, że dana substancja została zatwierdzona do każdego zastosowania. Wyjaśnia to PCPC w opisie systemu INCI.
Na kosmetyku szukaj przede wszystkim słowa Ingredients. To pod nim znajduje się wykaz składników. Napis z przodu opakowania, na przykład „z ceramidami”, wyróżnia wybrany element formuły; nie zastępuje kompletnego wykazu. Zasady prezentacji listy opisuje Cosmetics Europe w przewodniku po etykiecie.
W Unii Europejskiej składniki wymienia się zasadniczo w kolejności malejącej według masy w chwili dodawania do produktu. Składniki w stężeniu poniżej 1% mogą pojawiać się w dowolnej kolejności po składnikach o stężeniu większym niż 1%. To istotny wyjątek: końcówki dwóch list nie można porównywać tak, jakby każdy kolejny składnik na pewno występował w mniejszej ilości. Podstawę stanowi art. 19 rozporządzenia kosmetycznego 1223/2009.
Lista nie podaje automatycznie dokładnych procentów. Nie widać na niej również granicy, od której zaczyna się grupa składników poniżej 1%. Jeżeli producent osobno deklaruje określone stężenie, jest to dodatkowa informacja, a nie wynik odczytania pozycji w INCI.
Obecność składnika nie opisuje całej receptury. Porównując dwa kremy z ceramidami, warto rozdzielić pytania: „czy ten składnik występuje?” i „jak działa gotowy produkt?”. Pierwsze dotyczy wykazu. Drugie wymaga informacji o formule, jej przeznaczeniu i badaniach produktu.
Nie traktuj długości listy jako samodzielnego rankingu jakości. Krótszy wykaz mówi o liczbie wymienionych pozycji, ale sam nie wyjaśnia, czy kosmetyk odpowiada potrzebom Twojej skóry. Podobnie skomplikowana nazwa chemiczna nie jest oceną bezpieczeństwa.
Pomocna jest baza CosIng Komisji Europejskiej. Pozwala wyszukiwać informacje o składnikach, ich nazwach i powiązanych dokumentach. Ma jednak charakter informacyjny. Komisja wyraźnie zaznacza, że obecność nazwy INCI w bazie nie jest sama w sobie zezwoleniem na stosowanie substancji. Dopuszczalność i warunki użycia wynikają z rozporządzenia oraz jego załączników. Zobacz objaśnienie zakresu bazy CosIng.
Praktycznie: przepisz nazwę dokładnie z opakowania, sprawdź jej znaczenie, a następnie wróć do informacji o konkretnym kosmetyku. Wyszukanie pojedynczego składnika nie zastępuje oceny gotowego produktu.
Nie. Wykaz identyfikuje składniki, ale nie ujawnia wszystkich ich stężeń ani technologii przygotowania produktu. Nie wystarcza do odtworzenia receptury.
Nie można tego stwierdzić na podstawie miejsca w wykazie. Szczególnie przy stężeniach poniżej 1% kolejność nie daje podstaw do takiego wniosku.
Baza pomaga zrozumieć nazwę i znaleźć informacje o substancji. Wybór produktu wymaga jeszcze uwzględnienia jego przeznaczenia, sposobu użycia i indywidualnej tolerancji.
Tak, wspólne nazewnictwo ułatwia odnalezienie wskazanej substancji. Przy rozpoznanej alergii korzystaj z nazw i zaleceń otrzymanych od lekarza; samodzielna lektura etykiety nie rozpoznaje przyczyny objawów.
Jeśli chcesz uczyć się podstaw kosmetologii w uporządkowany sposób, sprawdź program rocznej szkoły online Akademii Kosmetologii.
